مرگ بر بردگی (ایران آزاد)

کتابهای کارلوس کاستاندا رو حتما بخونید...

دون خوان به من آموخته بود که تمامیت هستی ما شامل دو بخش قابل درک است:

بخش اول جسم آشنای ماست که همه می توانیم آن را مشاهده کنیم.

بخش دوم جسم فروزان است , پیله ای است که فقط کسانی که ((می بینند)) می توانند رک کنند. این پیله به ما ظاهر تخم مرغ درخشان و عظیمی را می دهد.

او همچنین می گفت که یکی از مهمترین اهداف ساحری دستیابی به پیلۀ درخشان است.

هدفی که برای رسیدن به آن باید از پیچ و خم ((رویا دیدن)) و تمرین منظم و سختی که او ((بی عملی)) می نامید گذشت. او ((بی عملی)) را رفتاری ناشناخته می نامید که تمامیت هستی ما را به کار می گیرد و وادار می کند تا از بخش نورانی خود آگاهی یابد.

دون خوان برای توضیح این مفاهیم, آگاهی ما را به سه بخش نا مساوی تقسیم می کرد.

کوچکترین بخش آن را ((اوّلین دقت)) می نامید. او می گفت که این همان آگاهی است که هر فرد عادی آن را پرورش می دهد تا خود را با زندگی روزمره اش وقف دهد. جسم فیزیکی ما به این بخش تعلق داشت.

بخش بزرگتر را ((دوّمین دقت)) می نامید و آن را به عنوان نوعی آگاهی وصف می کرد که ما برای درک پیلۀ درخشان خود و عمل کردن به عنوان یک موجود فروزان به آن نیاز داریم.

به گفتۀ او دقت دوّم تمام مدت زندگیمان پنهان می ماند, مگر آنکه در اثر تربیت آگاهانه و یا ضربه ای تصادفی پدیدار شود. این بخش,  جسم درخشان ما را شامل می شد.

او سومین بخش, یعنی بزرگترین آن را ((دقت سوِّم)) می نامید. نوعی آگاهی بیکران که جنبه های نا مشخص آگاهی از جسم مادی و درخشان ما را شامل می شد.

خود دون خوان میگفت که در آستانۀ آن است و اگر هم زمانی کاملاً وارد آن شود, من فورا متوجه خواهم شد چون او دقیقاً همان چیزی می شود که در واقعیت هست, یعنی فوران انرژی.

اضافه کرده بود که دقت دوِّم میدان رزم سالکان مبارز یا در واقع میدان مشقی برای رسیدن به دقت سوم است. رسیدن به این مرحله کاری بس دشوار است و در صورت موفقیت بسیار پر ثمر.

نوشته شده توسط سینا در 87/10/20 ساعت 20:44 موضوع | لینک ثابت